It ain’t me babe…

Θα μπορούσε αυτό το τραγούδι του Johnny Cash να περιγράψει την αλλοτρίωση μου; Θα μπορούσε ένα τραγούδι που λέει γλυκιά μου δεν είμαι εγώ για σένα, να περιγράφει ένα διάλογο με τον εαυτό μου; Θα μπορούσε κάθε φορά που το ακούω, να αναρωτιέμαι αν είμαι εγώ για μένα ή εγώ για κάποιους άλλους; Θα μπορούσε ένα τέτοιο απλό τραγούδι να περιγράψει το εσωτερικό μου μπλέξιμο για την επιβολή από παντού ρόλων και ταυτοτήτων, καθηκόντων και υποχρεώσεων, καταναγκασμών και εκβιασμών, εκμετάλλευσης και κυριαρχίας;

Ναι θα μπορούσε…

Αλλά it ain’n me babe…